मेरठ ब्लू ड्रम हत्याकांडात मुस्कान आणि साहिल दोषी, कोर्टाचा निर्णय

स्थान: Merath

वार्ताहर: साहिल येरने

उत्तर प्रदेशातील मेरठ येथे घडलेल्या बहुचर्चित आणि थरारक ‘ब्लू ड्रम हत्याकांड’ प्रकरणात न्यायालयाने अत्यंत महत्त्वपूर्ण निकाल दिला आहे. मेरठ जिल्हा न्यायालयाने या हत्याकांडातील मुख्य आरोपी मुस्कान रस्तोगी आणि तिचा कथित प्रेमी साहिल शुक्ला या दोघांनाही मर्चंट नेव्हीचे माजी कर्मचारी सौरभ राजपूत यांच्या निर्घृण हत्येप्रकरणी दोषी ठरवले आहे. जिल्हा न्यायाधीश अरविंद कुमार मिश्रा यांच्या न्यायालयाने दोन्ही बाजूंचा प्रदीर्घ युक्तिवाद आणि सादर करण्यात आलेले पुरावे तपासून हा निर्णय दिला. न्यायालयाने या दोघांना भारतीय न्याय संहितेच्या संबंधित कलमांनुसार दोषी ठरवले असले तरी त्यांच्या शिक्षेची घोषणा स्वतंत्रपणे पुढील तारखेला केली जाणार आहे. या निर्णयामुळे वर्षभरापासून सुरू असलेल्या एका संवेदनशील आणि गुंतागुंतीच्या कायदेशीर लढ्याला निर्णायक वळण मिळाले आहे. मार्च २०२५ मध्ये उघडकीस आलेल्या या घटनेने संपूर्ण देशाचे लक्ष वेधून घेतले होते. २९ वर्षीय सौरभ राजपूत यांची अत्यंत नियोजनबद्ध रीतीने हत्या करण्यात आली होती. तपासात समोर आलेल्या माहितीनुसार, सौरभ यांची हत्या केल्यानंतर त्यांच्या मृतदेहाची विल्हेवाट लावण्यासाठी आरोपींनी अत्यंत धक्कादायक मार्ग निवडला होता. मृतदेहाचे तुकडे करून ते एका मोठ्या निळ्या रंगाच्या प्लास्टिक ड्रममध्ये ठेवण्यात आले होते. दुर्गंधी पसरू नये आणि कोणालाही संशय येऊ नये म्हणून त्या ड्रममध्ये सिमेंट आणि वाळूचे मिश्रण भरण्यात आले होते. या भीषण कृत्यानंतर आरोपींनी घटनास्थळावरून पळ काढला आणि पोलिसांना चकवा देण्यासाठी हिमाचल प्रदेशात आश्रय घेतला होता. मात्र, स्थानिक पोलिसांच्या सखोल तपासाअंती आरोपींचा माग काढण्यात आला आणि ते मेरठमध्ये परतताच त्यांना बेड्या ठोकण्यात आल्या होत्या. या संपूर्ण प्रकरणाचा खटला मेरठ जिल्हा न्यायालयात सुमारे १३ महिने अत्यंत जलद गतीने चालवला गेला. या कालावधीत एकूण १२६ सुनावण्या पार पडल्या. अभियोग पक्षाने म्हणजेच सरकारी पक्षाने हा गुन्हा सिद्ध करण्यासाठी न्यायालयात २२ साक्षीदारांची साक्ष नोंदवली. या साक्षीदारांमध्ये फॉरेन्सिक तज्ज्ञ, वैद्यकीय अधिकारी, पोलीस तपास अधिकारी आणि महत्त्वाच्या पंच साक्षीदारांचा समावेश होता. सरकारी वकिलांनी न्यायालयात असा युक्तिवाद केला की, हे कृत्य पूर्वनियोजित आणि अत्यंत क्रूर पद्धतीने केलेले होते. मृतदेहाची ओळख पटू नये आणि पुरावे नष्ट व्हावेत म्हणून सिमेंट व वाळूचा केलेला वापर आरोपींची गुन्हेगारी मानसिकता दर्शवतो. त्यामुळे हा गुन्हा ‘दुर्मिळातील दुर्मिळ’ प्रवर्गात मोडतो असा दावा करत सरकारी पक्षाने मुस्कान रस्तोगी आणि साहिल शुक्ला या दोघांनाही फाशीची शिक्षा ठोठावण्यात यावी अशी जोरदार मागणी न्यायालयाकडे केली. दुसऱ्या बाजूला बचाव पक्षाने हे सर्व आरोप फेटाळून लावण्याचा प्रयत्न केला होता. घटनेचा कोणताही थेट प्रत्यक्षदर्शी साक्षीदार उपलब्ध नाही आणि संपूर्ण खटला केवळ परिस्थितीजन्य पुराव्यांवर आधारित आहे, असा युक्तिवाद बचाव पक्षाच्या वकिलांनी केला होता. तसेच आरोपींना या प्रकरणात गोवण्यात आले असल्याचा दावाही त्यांनी केला. मात्र, न्यायालयाने परिस्थितीजन्य पुराव्यांची साखळी, फॉरेन्सिक तपासणीचे अहवाल, कॉल डिटेल्स रेकॉर्ड्स आणि साक्षीदारांचे जबाब यांचे सूक्ष्म विश्लेषण केले. या सर्व पुराव्यांवरून आरोपींचा गुन्ह्यातील थेट सहभाग स्पष्ट होत असल्याचे नमूद करत न्यायालयाने बचाव पक्षाचे दावे फेटाळून लावले आणि दोघांनाही खुनाच्या गुन्ह्यासाठी दोषी घोषित केले. या खटल्याच्या निकालानंतर सौरभ राजपूत यांच्या कुटुंबीयांनी समाधान व्यक्त केले असले तरी, जोपर्यंत आरोपींना अंतिम शिक्षा सुनावली जात नाही तोपर्यंत त्यांचा लढा सुरूच राहील असे त्यांनी स्पष्ट केले आहे. कुटुंबीयांच्या मते सौरभची झालेली हत्या ही केवळ एका व्यक्तीची हत्या नसून एका संपूर्ण कुटुंबाचा आधार हिरावून घेणारे क्रूर कृत्य होते. त्यामुळे दोषींना फाशीशिवाय दुसरी कोणतीही कमी शिक्षा असू नये, अशी त्यांची ठाम भूमिका आहे. दुसरीकडे, न्यायालय आता शिक्षेच्या प्रमाणावर (Quantum of Sentence) सुनावणी घेऊन दोन्ही बाजूंचे म्हणणे ऐकून घेणार आहे आणि त्यानंतर अंतिम शिक्षेचे आदेश जारी करणार आहे. मेरठच्या या खटल्याकडे कायदेशीर आणि सामाजिक दृष्टिकोनातून अत्यंत गांभीर्याने पाहिले जात आहे. अशा प्रकारच्या गुंतागुंतीच्या गुन्ह्यांमध्ये फॉरेन्सिक पुरावे आणि परिस्थितीजन्य पुराव्यांची सुसंगतता किती महत्त्वाची भूमिका बजावते, हे या निकालावरून पुन्हा एकदा अधोरेखित झाले आहे. संपूर्ण प्रकरणाचा निकाल आता शिक्षेच्या घोषणेकडे लागला असून न्यायालय या दोन्ही दोषींना जन्मठेपेची शिक्षा सुनावते की फाशीची, याकडे संपूर्ण राज्याचे लक्ष लागले आहे.