स्थान: Lokhit newsroom
वार्ताहर: साहिल येरने
जपानमधील आयची-नागोया येथे सुरू असलेल्या विसाव्या एशियन गेम्स २०२६ च्या तेराव्या दिवशी भारतीय क्रीडा विश्वात एक नवा सुवर्ण अध्याय लिहिला गेला आहे. शुक्रवारी पार पडलेल्या अत्यंत चुरशीच्या आणि थरारक अंतिम सामन्यात भारतीय महिला हॉकी संघाने बलाढ्य चीनचा १-० असा पराभव करत ऐतिहासिक सुवर्णपदकावर आपले नाव कोरले. या अद्वितीय विजयासह भारतीय संघाने तब्बल ४४ वर्षांनंतर एशियन गेम्समध्ये महिला हॉकीचे सुवर्णपदक पुन्हा पटकावण्याचा अनोखा पराक्रम केला आहे. या विजयाचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य म्हणजे या सुवर्णपदकासोबतच भारतीय महिला संघाने २०२८ मध्ये अमेरिकेत होणाऱ्या लॉस एंजेलिस ऑलिम्पिक स्पर्धेसाठी थेट पात्रता देखील मिळवली आहे. काकामिगाहारा येथील गिफू प्रीफेक्चरल ग्रीन स्टेडियमवर खेळवला गेलेला हा सामना दोन्ही देशांच्या क्रीडा इतिहासात कायमस्वरूपी स्मरणात राहणारा ठरला आहे.
अंतिम सामन्याची सुरुवात दोन्ही बाजूंनी अत्यंत आक्रमक झाली. आशियाई क्रीडा विश्वात वर्चस्व राखणाऱ्या चीनच्या संघाविरुद्ध भारताने सुरुवातीपासूनच सकारात्मक खेळ केला. भारतासाठी सर्वात महत्त्वाचा क्षण सामन्याच्या अवघ्या दहाव्या मिनिटाला आला, जेव्हा अनुभवी आघाडी फळीतील खेळाडू लालरिमसियामी हिने प्रतिस्पर्धी संघाच्या बचावाला चकवून अप्रतिम गोल नोंदवला. विशेष म्हणजे लालरिमसियामीचा हा आंतरराष्ट्रीय कारकिर्दीतील २०० वा सामना होता. आपल्या द्विशतकी सामन्यात निर्णायक सुवर्ण गोल करत तिने या लढतीला अविस्मरणीय बनवले. पहिल्या सत्रात मिळवलेली ही १-० अशी आघाडी भारताने शेवटच्या क्षणापर्यंत जिद्दीने टिकवून ठेवली.
एका गोलने पिछाडीवर पडल्यानंतर चीनच्या संघाने सामन्यात बरोबरी साधण्यासाठी जोरदार प्रतिहल्ले चढवले. दुसऱ्या आणि तिसऱ्या सत्रात चीनने भारतीय वर्तुळात अनेक आक्रमक चाली रचल्या. चीनला मिळालेला पेनल्टी स्ट्रोक आणि अनेक पेनल्टी कॉर्नर्स भारतासाठी कसोटी पाहणारे ठरले. मात्र, भारताच्या अनुभवी गोलरक्षक सविता पुनिया आणि युवा गोलरक्षक बिचू देवी यांनी अत्यंत सजग राहून चीनचा पेनल्टी स्ट्रोक आणि इतर धोकादायक फटके अप्रतिम रीतीने अडवले. गोलपोस्टसमोर भिंतीसारख्या उभ्या राहिलेल्या भारतीय गोलरक्षकांनी आणि बचाव फळीने चिनी आक्रमकांना एकही संधी दिली नाही. संपूर्ण सामन्यात खेळाडूंनी दाखवलेला ताळमेळ, संयम आणि शारीरिक तंदुरुस्ती यामुळे भारतीय संघ विजयाच्या रेषेपार पोहोचू शकला.
या विजयाला फार मोठे ऐतिहासिक महत्त्व आहे. भारतीय महिला हॉकी संघाने यापूर्वी १९८२ च्या नवी दिल्ली एशियन गेम्समध्ये सुवर्णपदक पटकावले होते. त्यानंतर तब्बल ४४ वर्षे भारताला या स्पर्धेत सुवर्णपदकाची प्रतीक्षा करावी लागली होती. अनेक स्पर्धांमध्ये भारताने रौप्य आणि कांस्यपदके जिंकली, परंतु सुवर्णपदकाने हुलकावणी दिली होती. अखेर नागोया येथील मैदानावर ही ४४ वर्षांची प्रदीर्घ प्रतीक्षा संपली. कर्णधार सलीमा टेटे हिच्या नेतृत्वाखाली युवा आणि अनुभवी खेळाडूंच्या या संघाने संपूर्ण स्पर्धेत अपराजित राहून ही ऐतिहासिक कामगिरी केली आहे. सलीमा टेटे हिने मैदानात मधल्या फळीत जबरदस्त ऊर्जा भरत संघाचे अप्रतिम नेतृत्व केले.
संघाचे मुख्य प्रशिक्षक शोर्ड मारिन यांच्या मार्गदर्शनाखाली भारताने आखलेली अचूक रणनीती या विजयात अत्यंत महत्त्वाची ठरली. मारिन यांच्या शिस्तबद्ध प्रशिक्षणाने खेळाडूंमध्ये मानसिक कणखरता निर्माण केली होती. मोठ्या सामन्यांमधील दबाव कसा हाताळायचा आणि आघाडी मिळाल्यानंतर सामना कसा नियंत्रणात ठेवायचा, याचे अचूक नियोजन मैदानावर स्पष्टपणे दिसून आले. खेळाडूंच्या पोझिशनिंगपासून ते काउंटर अटॅक्सच्या वेळेपर्यंत प्रत्येक गोष्टीवर केलेले काम शेवटी भारताला सुवर्णपदक मिळवून देण्यात यशस्वी ठरले.
एशियन गेम्सचा तेरावा दिवस भारतासाठी सर्वच दृष्टीने सुवर्णमयी ठरला. या शुक्रवारी भारतीय खेळाडूंनी शानदार कामगिरीचे प्रदर्शन करत विविध खेळांमध्ये पदकांची लयलूट केली. भारताने या एकाच दिवशी तब्बल १० पदके आपल्या नावावर केली, ज्यात ६ सुवर्ण, २ रौप्य आणि २ कांस्यपदकांचा समावेश आहे. महिला हॉकीव्यतिरिक्त तिरंदाजी, बॉक्सिंग आणि कुस्ती या खेळांमध्येही भारतीय खेळाडूंनी सुवर्णपदकांना गवसणी घातली. या सर्वांगीण यशामुळे पदकतालिकेत भारताचे स्थान अधिक मजबूत झाले आहे. दिवसभरातील या सुवर्णमय यशावर महिला हॉकीच्या विजयाने कळस चढवला.
या ऐतिहासिक विजयाचे सर्वात मोठे फलित म्हणजे २०२८ च्या लॉस एंजेलिस ऑलिम्पिकचे थेट तिकीट होय. ऑलिम्पिकसाठी थेट पात्रता मिळवल्यामुळे भारतीय संघाला आता पुढील दोन वर्षांसाठी कोणतेही अतिरिक्त पात्रता सामने न खेळता थेट ऑलिम्पिकच्या मुख्य तयारीवर लक्ष केंद्रित करता येईल. ऑलिम्पिक पूर्वतयारीसाठी आवश्यक असणारा पुरेसा वेळ आणि मानसिक स्थैर्य संघाला यामुळे मिळाले आहे. गेल्या काही वर्षांत भारतीय महिला हॉकीने टोकियो ऑलिम्पिकमधील चमकदार कामगिरीपासून सातत्याने प्रगतीचा आलेख चढता ठेवला आहे, आणि हा विजय त्या प्रवासातील सर्वात मोठा मैलाचा दगड मानला जात आहे.
अंतिम शिट्टी वाजताच मैदानावर भारतीय खेळाडू, प्रशिक्षक आणि उपस्थित चाहत्यांनी एकच जल्लोष केला. तिरंगा खांद्यावर घेऊन खेळाडूंनी मारलेली विजयी फेरी भारतीय क्रीडा रसिकांसाठी अत्यंत भावूक करणारी ठरली. देशातील क्रीडा विश्वातून आणि सर्वच स्तरांतून महिला हॉकी संघावर अभिनंदनाचा आणि कौतुकाचा वर्षाव होत आहे. ४४ वर्षांचा प्रदीर्घ दुष्काळ संपवून भारताचा राष्ट्रध्वज आशियाई क्रीडा स्पर्धेत पुन्हा एकदा सर्वोच्च शिखरावर फडकवणारी ही ऐतिहासिक कामगिरी देशातील भावी पिढीच्या क्रीडापटूंसाठी नेहमीच प्रेरणादायी राहील.
Leave a Reply